‘Stagelopen zet ik in om beter te worden’

Sercan Ozmeral op stage bij Martha Flora

Sercan is drie jaar geleden vanuit Turkije naar Nederland verhuisd. Sinds september volgt hij de opleiding Verpleegkunde aan het Gezondheidszorg college van ROC Midden Nederland. In februari is hij zijn stage gestart bij Martha Flora, een verzorgingstehuis voor ouderen met dementie in Twello. Een bijzondere eerste stage-ervaring voor Sercan. ‘Omdat ik het Nederlands nog niet zo goed beheers, voel ik dat ik een stap extra moet zetten. En ik weet: dit is de enige keer dit schooljaar dat ik stageloop en ik wil dit echt inzetten om beter te worden.’ Werkbegeleider Mirte: ‘De bewoners lopen met hem weg. Zijn enthousiasme en inzet zijn bepalend: hij gaat ervoor!’

‘Vorige week heb ik mijn stage kunnen afronden. Ik had de vakanties doorgewerkt, dus kon ik iets eerder stoppen.’ Dat kwam ‘goed’ uit: Sercan bleek verkouden en zowel de praktijkinstelling als Sercan wilde niet het risico lopen op coronabesmetting. ‘Ik ben nu bezig met het uitwerken van de BPV-opdrachten, zodat ik mijn stage écht kan afronden. Helaas kan ik de praktijkopdrachten niet in de praktijk afronden of inleveren. Dat doe ik volgende week op afspraak online met mijn werkbegeleider, Mirte. Ik wil het graag goed doen, maak me snel zorgen dat het niet goed genoeg is. Mirte helpt mij daarbij en stelt mij gerust.’

Dementie
‘Martha Flora is mijn eerste stageplek. Voor het eerst werk ik met mensen die dementie hebben. In het verzorgingstehuis wonen in totaal 24 bewoners verdeeld over twee verdiepingen. Ik ben gestart op de eerste verdieping met 12 cliënten. Vanaf het begin had ik er heel veel zin in. Mijn ervaring hier is dat mensen met dementie hele lieve mensen zijn. Ze zijn eigenlijk niet moeilijk, zoals je vaak hoort. Omdat ik pas twee jaar in Nederland ben, is mijn spraak nog niet zo goed. Ik zag daar wel tegenop. Maar juist met de bewoners ging dat verrassend goed. Ik kon over alles praten met hen.’ ‘De bewoners lopen met hem weg!’, vertelt werkbegeleider Mirte. ‘Ik heb heel veel respect voor Sercan. De doelgroep bewoners met dementie is uitdagend. Ik zag ook beren op de weg als het gaat om zijn taalachterstand, maar het heeft zo goed uitgepakt. Ook door wie Sercan is en hoe hij zich opstelt. Daardoor heeft hij een enorme gunfactor.’

Beter worden
‘Als je nog geen werkervaring hebt in de zorg, is persoonlijke verzorging best lastig: wassen, aankleden, katheter aanbrengen en douchen. Vanaf het begin heb ik met collega’s meegelopen. Dat wilde ik zelf heel graag, om te leren. Ik was daar heel volhoudend in. Collega’s hebben mij alles laten zien, veel zelf laten doen en de laatste twee weken kon ik de zorg helemaal zelfstandig doen. En dat vóelde goed! Ik wist: dit is de enige keer dit schooljaar dat ik stageloop en ik wil dit echt inzetten om beter te worden. Nu ik weet wát ik moet doen, vind ik verzorgen niet meer moeilijk, maar leuk.' Mirte: ‘In de begeleiding geven we bij ADL altijd aan: we doen het op jouw tempo, neem je tijd. En bij Sercan ging het gelijk goed. De eerste bewoner bij wie hij ADL wilde doen, was gelijk een van de meest pittige. Ik hield mijn hart vast. Maar met zijn humor en enthousiasme wist hij het ijs te breken.’

Motiverende gesprekstechnieken
‘Als communicatie toch lastig was door mijn spraak en cliënten dementie stadium 4 hebben, heb ik op het ROC geleerd dat je meer manieren en vormen van communicatie hebt die je in kunt zetten. Het vak Motiverende gesprekstechnieken heeft mij heel erg geholpen. Wat daarvoor belangrijk is, is dat je de bewoner goed kent. Wat is zijn karakter, wat is zijn verhaal? Welk eten vinden ze lekker, hoe reageren ze op dingen?’

Quarantaine
‘Gelukkig waren tijdens mijn stage geen bewoners besmet met het virus. De bewoners die terugkwamen uit het ziekenhuis zijn twee weken in quarantaine geweest en toen moesten wij hen met beschermingsbekleding aan verzorgen. We moesten ons inpakken, ontsmetten en strenge regels volgen. Dat had Martha Flora heel goed geregeld. Ik heb toen veel naar mijn collega’s gekeken: zij bleven positief en rustig, zodat de bewoners ook rustig zouden blijven. Zij waren daarin een voorbeeld voor mij. Ik hoefde niet naar die cliënten toe, maar dat wilde ik zelf graag. Ik wilde leren en die ervaring opdoen. Ik vond het fijn dat mijn praktijkinstelling respectvol naar mij was: niets moest, alles mocht.’ Mirte: ‘Sercans motivatie is ontzettend groot. Hij stelt vragen en wil zelf weten wat er achter de quarantainedeur gebeurt. Dat onderzoekende, nieuwsgierige is heel fijn, maar niet vanzelfsprekend.’

Extra stap
‘Ik kom uit Turkije, ben drie jaar geleden naar Nederland verhuisd. Ik merk dat ik voor mezelf mijn best wil doen. Ik was bang dat ik door de taal niet goed contact kon maken met bewoners en collega’s. Daardoor voel ik dat ik een stap extra moet zetten. Door het warme welkom voelde ik me snel thuis en durfde ik vragen te stellen. Mijn collega’s hebben mijn inzet gezien. Daardoor was de energie helemaal wederzijds. Samen hebben we goede afspraken kunnen maken. Bijvoorbeeld over de nachtdienst, een rustige dienst, waarin ik niet zoveel kon leren. In overleg met Mirte en collega’s heb ik de nachtdienst ingeruild voor de avonddienst waarin ik het slapen, omkleden en tandenpoetsen van de bewoners kon voorbereiden. En kon ik meelopen met het uitdelen van de medicijnen. Daar heb ik ontzettend veel van geleerd.’

Identiteit
Mirte: ‘Een eerstejaars heeft intensievere begeleiding nodig dan een derde- of vierdejaars. Bij Sercan speelde daarnaast de taalbarrière. Door zijn enthousiasme en inzet is het voor ons en voor Sercan zo’n waardevolle stage geworden. Zijn instelling is daarin bepalend geweest: hij gaat ervoor! Hij wil doorwerken tijdens de schoolvakanties en wil graag de actieve diensten draaien, zodat hij zoveel mogelijk ervaring opdoet.
Martha Flora is een particuliere zorginstelling, waardoor we net iets ruimer in de jas zitten qua personeel. Dat is fijn bij de werkbegeleiding en dat heeft er ook voor gezorgd dat Sercan als BOL-student buiten de reguliere setting stage kon blijven lopen. Centraal stond altijd: wat wil jij leren, wat heb jij nodig? Het is zo belangrijk dat Sercan zijn eigen identiteit ontwikkelt als zorgprofessional.’

Familie
‘Het warme welkom is tekenend voor onze organisatie. Hier is iedereen gelijkwaardig: of je nu kok, medewerker huishouding of verpleegkundige bent, we zijn een grote familie. En ieder heeft daarbinnen een verantwoordelijkheid om te brengen en halen. We draaien af en toe mee met elkaars diensten om feeling te krijgen met wat het werk van de ander inhoudt. We hebben er dan ook bewust voor gekozen om Sercan aan alle collega’s te koppelen.
Wat ik ontzettend mooi vind aan Sercan, naast zijn inzet en motivatie, is zijn liefdevolle verzorging. Hoe onrustiger een bewoner werd, hoe rustiger hij werd. Er zit zoveel liefde in hem,’ aldus Mirte.

30 april 2020
ROC Midden Nederland
Gezondheidszorg College

Heb je vragen?

Studiekeuzevragen? Vraag het ons voorlichtingscentrum: