‘Door werkplekleren maken de studenten sneller een bewuste keuze voor de zorg’

Milou en Moona voor de CanMeds-rollen op school

Tijdens het eerste leerjaar voor de opleiding Verpleegkunde en Verzorgende gaan de studenten vanaf periode drie werkplekleren. Wat houdt werkplekleren in en hoe gaat het in de praktijk in zijn werk? Studenten Milou en Moona vertellen over hoe ze het werkplekleren hebben aangevlogen en hoe het is om kennis te maken met nieuwe zorgdoelgroepen. ‘Door de lessen op school heb ik geleerd hoe ik met cliënten mee kan bewegen. Ik heb hier geleerd dat iedere cliënt uniek is.’ En: ‘Tijdens werkplekleren heb ik echt een band opgebouwd met de cliënten en veel geleerd over de doelgroep gehandicapten.’ Ook werkbegeleider Ayse vertelt over haar ervaringen: ‘Door werkplekleren maken de studenten sneller een bewuste keuze voor de zorg.’

Opdrachten
Milou: ‘Voor werkplekleren is het de bedoeling dat je de plek waar je gaat werken helemaal zelf organiseert. Daarvoor heb ik naar organisaties gegoogled en tijdens de les de brief geschreven. En bij de tweede organisatie was het raak! De Ridderhof in Amerongen, daar begon ik met een kennismakingsgesprek. De eerste dag heb ik vooral de kat uit de boom gekeken. Ik ben heel lief ontvangen en aan collega’s en cliënten voorgesteld. Ik heb een werkbegeleider, maar ook mijn collega’s hebben me begeleid. Er was nog een andere stagiaire en dat maakte het ook wel extra gezellig: dat we in hetzelfde schuitje zaten.’

Module
Milou: ‘Voor werkplekleren hebben we vanuit school een module ontvangen en daarin staan vijf opdrachten die we tijdens werkplekleren moeten maken. Ik ben gestart met het schrijven van een verslag over de cliënten en de zorg die de cliënten ontvangen. Hierin staan ook medicatie, maar ook wat de cliënt leuk vindt: spelen of wandelen. Omdat ik iedere keer andere cliënten kreeg, heb ik ze goed leren kennen.’

Meebewegen
Milou: ‘Ik merkte snel dat de cliënten het fijn vinden om met mij te werken. Ze gaven me veel complimentjes als ‘dankjewel, wat ben je toch lief!’ De laatste dag vond ik heel gek. Voor mij was het voor het eerst dat ik in de zorg stageliep en deze mensen blijven altijd een plekje in mijn hart hebben. Ik heb geleerd dat iedere cliënt uniek is. Op de psycho-geriatrische afdeling zie je duidelijk het verschil in karakter. Door de lessen op school heb ik geleerd hoe ik met cliënten mee kan bewegen. En ook door goed naar collega’s te kijken: ik heb veel geobserveerd. Wat ik mooi vind, is dat de mensen met dementie heel eerlijk zijn. Ze geven hele primaire reacties: ze zijn puur en eerlijk. Daardoor zie je ook wie ze zijn, de karakters komen naar boven.’

CanMeds-rollen
Milou: ‘Op mijn laatste dag heb ik de collega’s en de cliënten getrakteerd en ze heel erg bedankt. Feedback kreeg ik terug aan de hand van de CanMeds-rollen. Een aandachtspunt was dat ik nog meer mee kan helpen in de overdracht voor de volgende ploeg. Dat lukte nu niet helemaal, omdat ik de cliënten maar acht dagen kende. Dat onthoud ik voor het stagelopen volgend jaar en daar heb ik echt heel veel zin in! Ik vond het zo leuk en heb veel dingen geleerd die ik graag meeneem naar volgend jaar. Dan ga ik stagelopen in de thuiszorg bij Vitras in Rhenen.’

Gehandicapten
Moona: ‘Ik heb het werkplekleren ondernomen bij een dagbesteding voor lichamelijk gehandicapten. Het was voor mij de eerste keer met die doelgroep. Op de eerste dag, tijdens de kennismaking, wilde één van de cliënten mij gelijk een knuffel geven. De begeleidster vertelde me dat zij dat elke dag doet. Ik vond het prima en nu geeft ze me iedere ochtend een knuffel.
De BPV-consulent van school, Naima Kattat, heeft mij en drie medestudenten geholpen met het vinden van een stageplaats. We hebben zelfstandig contact opgenomen en zijn toen uitgenodigd voor een gesprek. De eerste twee weken heb ik me vooral gericht op kennismaken. Daarna ben ik me met mijn klasgenootjes gaan verdiepen in de vijf opdrachten.’

Doelgroep
Moona: ‘Tijdens werkplekleren heb ik echt een band opgebouwd met de cliënten: ik miste ze ook als ik een week niet kon. Zij wachten dan ook op jou. Na twee weken meivakantie, vroegen ze waar ik was en dat doet echt wel iets met me. Ik werk al langer in de zorg bij ouderen met dementie. Het is toch anders als je bij een andere doelgroep werkt: hier zijn de cliënten veel jonger en gehandicapt. Een cliënt heeft autisme en een ander zit de hele dag te tikken met een pen. Ze hebben allemaal verschillende aandoeningen.’

Spannend
Moona: ‘Ik had verwacht dat ik ze ook zou verzorgen, maar het ging eigenlijk vooral om begeleiden. Rond 15.30 uur worden ze door hun ouders opgehaald. Overdag hebben we een activiteitenrooster met activiteiten als tekenen, fruit eten, snoozelen en buiten spelen. Wat ze leuk vinden is in de tuin kijken bij de kippen en konijnen. Ik had een werkbegeleidster, maar ik mocht ook alleen activiteiten uitvoeren met cliënten. Dat was soms spannend als de cliënten onrustig werden. Er was een stoere jongen die heel goed kon dansen, en hij wilde dan heel graag met mij dansen. Dat was heel lief. Hem ga ik heel erg missen. Hij had PDS en last van concentratieproblemen, maar ik merkte niet echt iets aan hem. Ik heb ook veel zin om volgend jaar stage te lopen.’

Zelfstartend
Werkbegeleider Ayse vertelt over haar ervaringen met het werkplekleren en Moona: ‘Bij de studenten die die dit jaar zijn gestart met werkplekleren zien we duidelijke opdrachten en een duidelijk leerdoel. Door werkplekleren maken de studenten sneller een bewuste keuze voor de zorg. Vanuit Pratica vinden wij het werkplekleren fijn omdat het voor onze cliënten afwisseling biedt. Wij willen voor hen ook graag de routine doorbreken. Dit jaar zijn vier studenten komen werkplekleren, iedere student kon één dag komen. De studenten die kwamen, waren nieuwsgierig en betrokken. Ze hadden geen stimulans nodig, ze wilden heel graag iets ondernemen met onze cliënten. Zij waren heel zelfstartend, enthousiast en gedreven. Dat vond ik echt super van ze. Ze wisten ook heel goed wat ze wilden doen, waren op school goed ‘klaargestoomd’. Wat ik bij Moona zag: ze wandelde binnen zonder beeld van de doelgroep. In tien weken tijd heeft ze ontdekt dat het educatieve gedeelte centraal staat bij ons: wij werken samen met de cliënt, maar de cliënt moet het doen.’

 

15 juli 2021
ROC Midden Nederland
Gezondheidszorg College

Heb je vragen?

Studiekeuzevragen? Vraag het ons voorlichtingscentrum: